Muizenoor is een plant die je tegenkomt op zonnige of licht beschaduwde plekken in de duinen. Deze plant houdt van een droge, voedselarme bodem en kalkrijke, tot matig zure grond. Buiten de duinen is muizenoor een plant van schrale dijken, droge heiden en schrale wegbermen. Goed bermbeheer is essentieel voor deze soort.
Donsachtige haartjes
De Nederlandse naam dankt de plant aan de spatelvormige bladeren met lange haren aan de bovenkant en grijswitte, donsachtige haartjes aan de onderzijde. Bij langdurige droogte krullen de bladeren op om de verdamping te beperken waardoor de witte onderkant van het blad zichtbaar wordt. De wetenschappelijke naam luidt Hieracium pilosella, afgeleid van het Griekse hierax (havik). De Grieken dachten dat de havik de plant gebruikte om zijn gezichtsvermogen te verbeteren. Piosella betekent: licht behaard.
Composieten
Muizenoor behoort tot de familie van samengesteldbloemigen, ook wel composieten of asteraceae genoemd. Het is een laagblijvende plant die door middel van uitlopers een losse zode vormt. De bladeren liggen in een bladrozet. Daaruit ontspringt de bloeistengel. Deze wordt maximaal 30 cm hoog. Iedere stengel draagt één bloemhoofdje. De bloemen zijn citroengeel met rode strepen aan de onderkant. Als ze in de knop zitten zijn ze aan de buitenzijde rood met geel.
Laag grasland
Deze plant handhaaft zich alleen op plaatsen waar de vegetatie laag blijft. In laag grasland bijvoorbeeld, zoals rood zwenkgras, fakkelgras, schapengras, gewoon reukgras en gewoon struisgras. Maar ook temidden van kruiden als gewone veldbies, grasklokje, knolboterbloem, gewone rolklaver, liggende klaver, geel walstro en grote tijm. De plant bloeit in de voorzomer en vaak opnieuw in de nazomer. De plant overwintert met bladrozetten.
In de rubriek ‘Vandaag in het Duin’ hebben we het elke maand over een dier of plant die je op dat moment in de duinen kunt spotten.
Tekst en foto: Theo Baas
