Jacobskruiskruid: bladeren en tweejarige

Rozet door E. van der Meijden
Rozet door E. van der Meijden

Jacobskruiskruid is een ‘tweejarige’ plant. Tweejarigen hebben tenminste twee jaar nodig om slechts eenmaal te bloeien. Dus zij kunnen zich maar eenmaal in hun leven voortplanten. Alle energie gaat in het tweede jaar naar de zaadproductie. Hierna gaan zij dood.

In hun gehele eerste jaar maken ze een rozet van bladeren. In hun tweede jaar vormen ze lange bloeistengels vlak voor de bloei.  

Bladerenzorgen voor suikers door zonlicht op te vangen (fotosynthese). Het bladrozet zorgt zo in het eerste jaar voor een energiespaarpot. In het tweede jaar wordt deze gebruikt om zoveel mogelijk bloemen en zaden te produceren. De bloemen zijn felgeel gekleurd om veel bestuivers aan te trekken. Bladeren moeten elkaar niet in de schaduw zetten. De bladeren van het bladrozet hebben een andere vorm dan de bladeren aan de bloeistengel in het tweede jaar.

Overal zijn nu de bloeistengels van Jacobskruiskruid te zien. Zie ook het artikel over jacobskruiskruid in DUIN.

Gerelateerde berichten

De Fotowedstrijd ter gelegenheid van de Dag van de Duinen 2026 heeft een recordaantal foto’s opgeleverd. Winnaar is geworden HenkvTerhell met een bijzondere foto van een Keizersmantel.
De stranden Kwade Hoek en Westhoofd hebben een mooie onderscheiding gekregen: de Groene Strand Wimpel. Om dat te vieren kwamen de vrijwilligers die deze en andere stranden met hart en ziel schoonmaken, wethouder Henk van Putten en andere betrokkenen op maandag 8 juni samen om de Groene Strand Wimpel samen symbolisch te hijsen en om samen het strand schoon te maken.
Je vindt soorten in de duinen die bijna nergens anders voorkomen – Duinconsulent Eric Wisse over verwondering, kennis en bescherming Met een bedachtzame pas loopt Eric Wisse door het Westduinpark. Dit unieke stukje natuur is een Natura-2000 gebied, maar heeft de gebruiksintensiteit van een Haags stadspark. Regelmatig wijst hij op de dingen die hij ziet of hoort, zoals een piepklein bloeiend ruw vergeet-mij-nietje, een razendsnel renspinnetje of het karakteristieke gezang van een cetti’s zanger verscholen in het struweel. Zijn kennis is indrukwekkend, maar wat hij zelf minstens zo belangrijk vindt, is het grotere geheel. “Het gaat om de samenhang en de kwetsbaarheid van de natuur. Die is het beschermen waard.”