In Dol op de Duinen zetten we elke maand een vrijwilliger of betrokkene van Stichting Duinbehoud in de schijnwerpers. Zij vertellen waarom de duinen een speciale plek in hun hart hebben. Deze keer: Kari van Weeren, vrijwilliger
Kari keek wat om zich heen toen ze met pensioen ging als office manager bij een Universitair Instituut in Leiden; werk dat ze met veel plezier heeft gedaan. Ze was al donateur en zag een vacature bij Duinbehoud: “Twee uur per week iets doen voor Duinbehoud; werk waar ik goed in ben, dat leek me wel wat’. Kari heeft de liefde voor de duinen met de paplepel ingegoten gekregen en is nog steeds dol op de duinen.
Kantoor op Rapenburg
We ontmoeten elkaar op het kantoor van Duinbehoud. Een monumentaal pand aan het Rapenburg. Heel mooi hoor, bijzondere werkplek en dicht bij huis! “Vaak kom ik op maandag. Dat is voor de medewerkers de vaste kantoordag. Ik verzorg de donateursadministratie Ik zit ook bij het werkoverleg: functioneel niet essentieel. Het is goed voor de contacten en leerzaam en inspirerend om in de keuken van Duinbehoud te kijken. En ja, ik verzorg ook de bestellingen van boeken, tijdschriften en vorig jaar waren we druk met zakjes ‘duinzaad’: een slangenkruidmengsel met diverse inheemse natuurzaden van duinplanten. Om uit te zaaien in tuinen rond het duingebied waardoor het leefgebied van vlinders, bijen en zweefvliegen vergroot wordt. Versterking van biodiversiteit dus. Er was veel vraag naar!’
Vakanties op Vlieland
“Achteraf gezien is mijn liefde voor de duinen ontstaan tijdens onze vakanties op Vlieland. Als tweejarige kwam ik daar al. Mijn ouders huurden een huisje in de duinen. We zagen de konijnen springen en in mijn beleving liepen we zo het strand op, de zee in! Vader wist veel van vogels en leerde ons vogels herkennen door goed te luisteren. In Leiden zijn de duinen dichtbij. Met een vriendinnetje fietste ik vaak naar Katwijk. Ik moet een jaar of tien geweest zijn. Dan klommen we op de Atlantic Wall bij Berkheide, gingen daar zitten en keken om ons heen. In de vijfde klas (nu groep 7) fietsten we op zaterdag vaak met de meester de duinen in en leerden veel van de natuur. Daarna ging hij soms pannenkoeken voor ons bakken!”
’s Morgens vroeg naar Meijendel
‘Wat ik het mooiste duin vind? Een lastige vraag. Na mijn schooltijd heb ik nog vele vakanties op Vlieland doorgebracht. Ik hou het meest van de open duinen en de weidsheid. Dat vind ik op de Waddeneilanden, maar ook dicht bij huis. ’s Morgens vroeg naar Meijendel en daar wandelen, dat is echt een geluksmoment’.”
Tekst en foto: Gert van der Laan
