Auteur: Kees Vertegaal
Elke maand vertelt Duinbehoud over wat er die maand te zien is in de duinen. Dit keer: de blauwvleugelsprinkhaan.
De blauwvleugelsprinkhaan is een mooi sprinkhaantje met subtiel gekleurde lichtblauwe vleugeltjes. Hij is gemakkelijk te vinden in droge duingraslanden. Als hij op de grond zit is hij vrijwel onzichtbaar door zijn uitstekende schutkleur, maar als hij een stukje vliegt herken je hem meteen. Je kan het best op zoek gaan naar de blauwvleugelsprinkhaan op een droge warme dag met weinig wind. Ze laten zich vooral goed zien in de maanden juli tot en met september.
Net een onhandig vlindertje
De blauwvleugelsprinkhaan is bijna volmaakt gecamoufleerd als hij tussen de mos en korstmos op de grond zit. Hij is niet groot, meestal 1,5 à 2,5 centimeter, met grillige grijze en bruine vlekken dwars over zijn lijf. Je ziet hem pas als hij opvliegt: als een onhandig lichtblauw vlindertje fladdert hij een stukje en ploft dan weer neer. Net als andere sprinkhanen maken ze geluid door de achterpoten langs de vleugelrand te bewegen. Maar dit geluid is onopvallend en alleen op korte afstand hoorbaar.
Kaal zand en korstmossen
De blauwvleugelsprinkhaan is in de meeste duingebieden vrij algemeen. Alleen op sommige Waddeneilanden is hij zeldzaam of ontbreekt hij helemaal. Dit sprinkhaantje is een typische soort van schaars begroeide droge duingraslanden. Hij houdt het meest van een korte begroeiing met stukjes kaal zand, en veel mossen en korstmossen. Je vindt hem het makkelijkst als je rustig door zo’n stukje duin loopt; soms vliegen er dan tientallen tegelijk op. Maar we hebben natuurlijk liever dat je dat niet doet. Nou ja, vooruit, misschien een enkele keer, op een plek waar het is toegestaan.
