Vandaag in het Duin: Op zoek naar de rugstreeppad

Rugstreeppad; natterjack toad

Elke maand hebben we het over een dier of plant die je op dat moment in de duinen kunt spotten.


De rugstreeppad herken je gemakkelijk aan de gele streep die over de hele lengte van zijn rug (en een stukje van zijn kop) loopt. Het is een middelgrote pad, volwassen dieren worden ongeveer zeven centimeter. Behalve de streep op zijn rug heeft hij ook de tekening van een camouflagepak, met onregelmatige mosgroene en bruingele vlekken.

Zangkoren

Rugstreeppadden kunnen vanaf april tot in oktober worden gespot, vooral in de omgeving van kleine, ondiepe duinmeertjes en poelen. In april en mei laten de mannetjes van zich horen door in groepen (koren) te ‘zingen’. Vooral tijdens rustige windstille avonden en nachten maken ze een ratelend geluid dat tot op honderden meters afstand hoorbaar is.

Razendsnel

In die periode zetten de vrouwtjes de eieren in snoeren af. In mei en juni zijn de net uitgekomen jonkies – ‘dikkopjes’ – soms massaal in ondiepe duinpoeltjes met weinig watervegetatie te vinden. Ze zijn heel donker tot zwart, egaal gekleurd. Als de dikkopjes wat groter zijn hebben ze een licht gekleurd driehoekig vlekje onder de bek. De padjes ontwikkelen zich erg snel: van ei tot een padje dat het land op kan in zes tot acht weken. Daardoor kunnen ze zich ook voortplanten in poeltjes die in de loop van de zomer droog vallen.

Aan de wandel

Jonge rugstreeppadden gaan daarna aan de wandel en kunnen in de zomer van juni tot en met september in de (wijde) omgeving van de duinmeertjes en poelen waar ze zijn geboren worden waargenomen. Ze hebben dan al een goed herkenbare gele streep op hun rug. Vanaf oktober gaan ze in winterslaap door zich in te graven in (droge) duinen, tot wel een meter diep.

Streng beschermd

Omdat de rugstreeppad internationaal gezien zeldzaam is valt de soort onder de Europese Habitatrichtlijn en is hij in Nederland streng beschermd.

Door Kees Vertegaal

Gerelateerde berichten

In het gestaag afbrokkelende kabinet Schoof was Minister Wiersma van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur één van de grootste brokkenpiloten. Na eindeloos vertragen kwam ze in de zomer eindelijk met een spoedwet. Doel: de verplichtingen voor boeren om de ammoniakuitstoot te verminderen zo klein mogelijk maken.
Het gewone sneeuwklokje heeft op drie bloemblaadjes een groen vlekje. Ook “dubbele” bloemen met heel veel bloemblaadjes komen voor. Wetenschappers noemen het sneeuwklokje Galanthus nivalis. Gala-anthusbetekent melk-bloem. Het heeft dus niets met “galant” te maken, hoewel hij heel hoffelijk in menig Haarlems hofje huist. Nivalis betekent sneeuw. Er bestaan tientallen verwante soorten. Behalve het sneeuwklokje heb je ook nog het lente- en het zomerklokje, ook wit met groene vlekken. Tegenwoordig heb je nauwelijks sneeuw. Zou het wat zijn om het sneeuwklokje daarom voortaan winterklokje te noemen, ook naar het seizoen?
Afgelopen zomer nam de demissionaire minister voor Klimaat en Groene Groei Sophie Hermans een belabberd besluit over de aanlanding van energie van boven de Waddeneilanden. Zij koos ondanks verzet uit vele hoeken voor het aanleggen van een kabel onder de oostpunt van Schiermonnikoog en het Wad door.