Blauwe zeedistel, wel of geen distel?
Deze keer zetten we een echte zomerbloeier in het spotlicht. De blauwe zeedistel, wie
kent haar niet. En geloof het of niet, de plant is niet nauw verwant aan distels. Ze
behoort tot de familie van de schermbloemen. Echte distels vallen onder de familie van
de samengesteldbloemigen.
Overlever
De blauwe zeedistel is een opvallende verschijning door haar stoere uiterlijk en prachtige
paarsblauwe bloemen en typisch een plant van de zeereep, waar het lekker waait en
stuift. Door het dynamische milieu krijgt hij voortdurend aanvoer van voedingsstoffen.
De stijve blauwgrijze stekelige bladeren hebben een metallic waslaagje dat de plant
tegen uitdroging en extreme omstandigheden beschermd. De meterslange wortels
zorgen voor de aanvoer van vocht.
Dagvlinders en vele andere insectensoorten, waaronder de zeldzame harkwesp (een
bewoner van open zand) weten de plant te vinden voor de nectar. In het verleden werd
blauwe zeedistel veel verzameld voor de handel toen ze in trek was als droogbloem.
In goed gezelschap
Bij oude zeedorpen is het een echte boulevardplant, maar ook op kale plekken verder
landinwaarts doet ze het goed. Ook bij strandopgangen is de plant vaak te vinden. Door
allerlei gerommel is het hier vaak voedselrijker en daar profiteert de plant van. Vaak
groeit ze in gezelschap van soorten als zeemelkdistel, zeeraket, zandhaver,
schermhavikskruid, zeewinde en zeewolfsmelk. De laatste twee soorten zijn de laatste
decennia, evenals blauwe zeedistel behoorlijk toegenomen. Zeewolfsmelk is zelfs een
vrij recente nieuwkomer uit zuidelijke streken. Veranderend kustbeheer, waarbij de
zeereep weer mag stuiven, en klimaatverandering (met zachtere winters) hebben
daaraan bijgedragen.
