Tenminste… dat denkt Alice Bohm. Zij loopt bijna dagelijks grote afstanden op het strand en door de duinen, en raapt vrijwel alles op wat door mensen en de zee is achtergelaten. Alice: “Je wilt niet weten wat ik allemaal tegen kom. Op dit moment zijn het bijvoorbeeld veel plasticzakjes met hondendrollen. Echt bizar”.
In normale tijden werkt Alice in het toerisme. Maar omdat het geen normale tijden zijn, en zij vlak bij het strand woont, spendeert zij hier op dit moment veel van haar tijd. Ze maakt lange wandelingen van Zandvoort – via natuurreservaat Noordvoort – richting Noordwijkerhout.
Zoveel rotzooi
Langs de vloedlijn is het redelijk schoon. De strook langs de duinen, daar ligt het meeste afval. Alice: “Het lukt mij met gemak binnen 40 minuten een zak van 10 liter vol te krijgen. Afhankelijk van het weer (storm, windrichting) kan ik zelfs binnen één uur, in het 3 km lange natuurreservaat, twee hele zakken vullen. Dit betekent dat ik in één uur tijd 20 liter aan plastic doppen/zakken/flessen, blikjes, glasscherven, yoghurtbekers, aanstekers, lipsticks, luchtballonnen, snoepwikkels, werkhandschoenen, kwasten en visnetten bij elkaar raap. En daarnaast ook heel veel kleine stukjes plastic in alle kleuren van de regenboog.
Af en toe sta ik – zelfs nu nog – verbaasd te kijken over mijn vondsten: een binnen fietsband, die al zo lang in zee dobberde waardoor hij vol zat met zeepokken, volle melkpakken, een pot augurken, een halve zeemanstrui. Je kan het zo gek niet bedenken, wat ik allemaal bij elkaar raap”.
Op dit moment zijn de TO GO bekers erg “populair”. Waarschijnlijk is er achter de duinen richting Noordvoort, een afhaalpunt voor koffie. De bekers gaan mee over de duinen en worden met het grootste gemak achtergelaten op het strand. Na het weekend stapel ik er zo rustig een stuk of 8 in elkaar. Met name bij de strandopgangen ligt veel achtergelaten afval. Terwijl er 10 meter verderop een vuilnisbak staat.
Wat is haar motivatie?
Alice is een natuurliefhebster. Buiten het feit dat ze vindt dat we respectvol met de natuur moeten omgaan, heeft ze voor het strand intussen een speciale voorliefde gekregen. Heerlijk wandelen met de wind door je haren. “Maar denk eens aan al die vogels en vissen die dat plastic inslikken. Ik kom ook weleens een zeehond tegen, die mag toch geen plastic of andere troep in zijn maag krijgen? Regelmatig krijg ik bedankjes voor het “werk” wat ik doe. Mensen schrikken ook als ik hen mijn “opbrengst” laat zien. De reacties zijn dan: “echt zoooveeeeellll?? De bedankjes zijn leuk, omdat het gezien wordt wat ik doe. Maar mijn echte motivatie is de natuur een zetje te helpen en met respect te behandelen. Tegen al dit afval kan de natuur zelf niet op. Alle kleine beetjes helpen! En elk stuk dat ik opraap bezorgt geen overlast meer voor de natuur. Ik zie intussen dat over de 3 km. waar echt veel rotzooi lag, het veel schoner wordt. Als ik uiteindelijk een inspiratiebron voor een paar mensen ben, ben ik al blij. Het zijn kleine baby steps… maar elk stukje opgeraapt plastic is er één. Wat ik doe zet echt wel zoden aan de dijk/het duin”.
Het Groene Strand is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van de Nationale Postcodeloterij.
