De sneeuwgors is een echte wintergast. Het is een leuke en goed herkenbare vogel, en niet schuw. Hij is niet zo moeilijk te spotten, als je maar weet waar je moet zoeken: in kleine, schaars begroeide duintjes op het strand.
Jonge duintjes
Sneeuwgorzen leven in de winter van zaden. Die zoeken ze in kleine groepjes op de grond in lage duinen op het strand, in de zeereep en op kwelders. In ons land zijn het echte kustvogels. Overal langs de kust kun je ze vinden in jonge lage duintjes op de hogere delen van het strand. De grootste kans heb je op brede aangroeistranden zoals op Texel, bij IJmuiden en in de Kwade Hoek. Goed kijken, want ze scharrelen vaak onopvallend tussen de begroeiing door.
Bruin en wit
Af en toe vliegen ze op, en dan zijn ze gemakkelijk te vinden. Je kunt ze herkennen aan de afwisselende geelbruine en witte tekening, zoals te zien op de foto. Opvallend zijn ook de grote witte vlakken op een groot deel van vleugel, die goed zichtbaar is als ze vliegen. Qua postuur lijken ze op huismussen, maar dan iets groter.
Uit het hoge noorden
Sneeuwgorzen broeden in het hoge noorden van Europa, Azië en Noord-Amerika. In de winter trekken ze een stukje naar het zuiden. De vogels die je bij ons ’s winters ziet, zijn afkomstig uit Groenland en IJsland. Ze zijn hier van oktober tot en met maart, met een kleine piek in november. Jaarlijks overwinteren een paar duizend exemplaren langs de Nederlandse kust.
Tekst: Kees Vertegaal
