Reanimeer Schoorlse duinen!

Duinen vormen een levend landschap. Ze worden geboren, ze groeien en ze wandelen. In het verleden hebben wij onze duinen vermoord, door er dennen op te planten. Staatsbosbeheer herstelt deze schade en wordt daar nu op aangevallen. Duinbehoud vindt dit zeer onterecht en vraagt zich af of de mensen die hiertegen in het geweer komen, zich voldoende bewust zijn van de geschiedenis en van de waarde van het natuurlijke duinlandschap.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In een natuurlijke situatie kan een duinlandschap zichzelf steeds verjongen. In de zeereep worden jonge duinen geboren, na een storm. Ze groeien en lopen, met hooguit enkele meters per jaar, verder het land in, over het oude landschap heen. Achter zo’n wandelend duin, ontwikkelt het landschap zich opnieuw. Dit zorgt voor een zeer gevarieerd landschap en prachtige unieke Europese topnatuur, waar we in Nederland trots op kunnen zijn. Wij hebben nog relatief veel natuurlijke duinen, maar internationaal gezien is dit landschap zeer zeldzaam en bedreigd. Productiebossen hebben we daarentegen in overvloed in Europa. De dennenakkers bij Schoorl hebben weinig met natuur te maken. Het is meer een vorm van landbouw.

In de Nederlandse duinen staat de natuur onder grote druk. Gedurende honderden jaren hebben we in de zeereep aan structurele geboortebeperking gedaan: stuifkuilen werden onmiddellijk dichtgeschoven en beplant met helm. Ook meer landinwaarts werden verstuivingen, de levensaders voor de natuur, fanatiek bestreden. Vanaf 1990 wordt de kustlijn, op zijn plaats gehouden, door het opspuiten van zand. Daardoor kan de natuur weer meer haar gang gaan. Er zijn weer duinen geboren en ze mogen weer groeien en wandelen. Toch werkt de vroegere strijd tegen verstuivingen nog door. De vastgelegde duinen komen niet vanzelf op gang.

Staatsbosbeheer wil de duinen bij Schoorl reanimeren. Zij maakt het landschap weer levend. Zij herstelt het leefgebied van de kenmerkende planten en dieren. We kunnen daar straks de natuurlijke processen, die het landschap vormen, weer beleven. Dit is onderdeel van democratisch tot stand gekomen beleid, van de provincie, het Rijk en de Europese Unie. Er is een voorbereiding van vele jaren aan vooraf gegaan. Het is de uitvoering van een beheerplan, dat is opgesteld in overleg met verschillende bij het gebied betrokken partijen, waaronder ook vertegenwoordigers van recreanten. Er is uitgebreid gelegenheid geweest om hierop inspraak uit te oefenen. Staatsbosbeheer verdient lof voor de wijze waarop zij dit beleid uitvoert!

Het gaat overigens om een relatief kleinschalige ingreep. Er wordt slechts 12 % van de uitgestrekte onnatuurlijke en soortenarme dennenakkers gekapt. De recreatieve en beperkte natuurwaarde (padenstoelen en dennenorchissen) van de dennenbossen blijft overeind in de resterende 88%. De beperkte natuurwaarden van dennenbossen in de duinen hangen samen met de kalkrijkdom van de bodem. Deze neemt echter, mede door de aanwezigheid van het dennenbos, in de loop van de tijd af.  Overigens moeten de liefhebbers van dennenbossen zich ook realiseren dat dennenbossen een levensduur hebben. Aan het einde daarvan sterven de bomen in rap tempo en blijft een troosteloze boel achter. Geef ons maar een dynamisch duinlandschap dat zichzelf verjongt!